|
Cantata BWV 144
Nimm, was dein ist, und gehe hin
Catalan Translation
Cantata BWV 144 - Agafa el què és teu, i ves-te’n |
|
Celebració: Diumenge Septuagèsima |
| |
Original German Text |
|
Catalan Translation |
|
1 |
Coro |
1 |
Cor [S, C, T, B] |
| |
Oboe I/II, Oboe d'amore, Violino I/II, Viola, Continuo |
|
|
| |
Nimm, was dein ist, und gehe hin. |
|
Agafa el què és teu, i ves-te’n! |
| |
|
|
|
|
2 |
Aria A |
2 |
Ària [Contralt] |
| |
Violino I/II, Viola, Continuo |
|
|
| |
Murre nicht,
Lieber Christ,
Wenn was nicht nach Wunsch geschicht;
Sondern sei mit dem zufrieden,
Was dir dein Gott hat beschieden,
Er weiß, was dir nützlich ist. |
|
No t’enutgis,
Estimat cristià,
Quan no s’acompleixi el teu desig;
Altrament, estigues content,
De tot allò que Déu t’ha concedit,
Doncs, ell ja sap el què et convé. |
| |
|
|
|
|
3 |
Choral |
3 |
Coral [S, C, T, B] |
| |
Continuo |
|
|
| |
Was Gott tut, das ist wohlgetan,
Es bleibt gerecht sein Wille;
Wie er fängt meine Sachen an,
Will ich ihm halten stille.
Er ist mein Gott,
Der in der Not
Mich wohl weiß zu erhalten:
Drum lass ich ihn nur walten. |
|
Tot el què Déu fa, està ben fet,
El seu voler perdura a bon dret;
Sigui quin sigui el meu destí,
Jo sempre amb ell vull seguir.
Ell és el meu Déu,
Que en el fatic meu
M’ajuda, em vetlla i don descans:
Així doncs, ho deixo a les seves mans. |
| |
|
|
|
|
4 |
Recitativo T |
4 |
Recitatiu [Tenor] |
| |
Continuo |
|
|
| |
Wo die Genügsamkeit regiert
Und überall das Ruder führt,
Da ist der Mensch vergnügt
Mit dem, wie es Gott fügt.
Dagegen, wo die Ungenügsamkeit das Urteil spricht,
Da stellt sich Gram und Kummer ein,
Das Herz will nicht
Zufrieden sein,
Und man gedenket nicht daran:
Was Gott tut, das ist wohlgetan. |
|
Allí on la moderació
De tot en tot porta el timó,
Els homes estan satisfets
Amb el què Déu disposa.
Però, on mana el balafiament,
Hi neix el dolor i l’angoixa,
Mai el cor feliç se sent,
I no pensa en una cosa:
Que el què Déu fa, està ben fet. |
| |
|
|
|
|
5 |
Aria S |
5 |
Ària [Soprano] |
| |
Oboe d'amore, Continuo |
|
|
| |
Genügsamkeit
Ist ein Schatz in diesem Leben,
Welcher kann Vergnügung geben
In der größten Traurigkeit,
Genügsamkeit.
Denn es lässet sich in allen
Gottes Fügung wohl gefallen
Genügsamkeit. |
|
La moderació
És un tresor d’aquesta vida,
Que fins i tot dóna alegria
En les grans moments de tristor,
Perquè en tota cosa descobreix
El voler de Déu que tot ho regeix
La moderació. |
| |
|
|
|
|
6 |
Choral |
6 |
Coral [S, C, T, B] |
| |
Continuo |
|
|
| |
Was mein Gott will, das gscheh allzeit,
Sein Will, der ist der beste.
Zu helfen den'n er ist bereit,
Die an ihn glauben feste.
Er hilft aus Not, der fromme Gott,
Und züchtiget mit Maßen.
Wer Gott vertraut, fest auf ihn baut,
Den will er nicht verlassen. |
|
El què el meu Déu vol, sempre es fa,
El què Ell vol és el millor.
Prest sempre a donar ajuda,
Als qui creuen de debò.
Déu fidel, en el dol ens don empar
I ens fa justícia amb mesura.
Doncs, mai ens deixa abandonats.
Qui en Ell creu i en ell perdura. |
| |
|
|
|
|
-- |
Traducció al català d’Antoni Sàbat i Aguilera |
|
Contributed by Antoni Sàbat i Aguilera (April 2009) |
|
Cantata BWV 144 : Complete Recordings | Recordings of Individual Movements | Discussions: Part 1 | Part 2
German Text | Translations: Catalan-1 | Chinese-1 | Dutch | English-1 | English-3 | English-6 | French-4 | French-6 | Hebrew-1 | Indonesian | Italian | Russian-1 | Spanish-4
Chorale Texts: Was Gott tut, das ist wohlgetan | Was mein Gott will, das g'scheh allzeit |
|
Catalan Translations : Sorted by BWV Number | Sorted by Title | Sorted by Event |